Accessibility Tools
Η ψηφιακή επικοινωνία αποτελεί πλέον καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής των μαθητών και των μαθητριών. Οι μαθητές και οι μαθήτριες επικοινωνούν μέσω ομαδικών συνομιλιών, μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων και διαδικτυακών παιχνιδιών. Τα περιβάλλοντα αυτά επηρεάζουν τις φιλίες, την ταυτότητα και το αίσθημα του ανήκειν στην ομάδα των συνομηλίκων.
Ωστόσο, πολλές συγκρούσεις μεταξύ συνομηλίκων στο σχολείο ξεκινούν στο διαδίκτυο και στη συνέχεια μεταφέρονται στην τάξη. Αυτό που αρχίζει ως ένα σύντομο σχόλιο, ένα παρεξηγημένο μήνυμα ή ένα στιγμιότυπο οθόνης μπορεί γρήγορα να εξελιχθεί σε αποκλεισμό, ταπείνωση ή εκφοβισμό. Η έρευνα συνδέει σταθερά τις αρνητικές διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτυακού εκφοβισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού, με υψηλότερα επίπεδα άγχους, μοναξιάς και συναισθηματικής δυσφορίας, καθώς και με χαμηλότερο αίσθημα του ανήκειν στο σχολείο. Αυτό καθιστά την ψηφιακή ενσυναίσθηση βασική προστατευτική δεξιότητα για τα παιδιά και τους/τις εφήβους.
Η ψηφιακή ευημερία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο μέσω κανόνων ασφάλειας ή περιορισμών. Οι μαθητές και οι μαθήτριες χρειάζονται δεξιότητες που τους βοηθούν να επικοινωνούν με σεβασμό, να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να ανταποκρίνονται υπεύθυνα όταν προκαλείται βλάβη.

Η ψηφιακή ενσυναίσθηση αναφέρεται στην ικανότητα αναγνώρισης του συναισθηματικού αντίκτυπου της διαδικτυακής συμπεριφοράς, ρύθμισης των παρορμητικών αντιδράσεων και επικοινωνίας με σεβασμό, ακόμη και όταν τα συναισθήματα είναι έντονα.
Περιλαμβάνει δεξιότητες όπως:
Η ψηφιακή ενσυναίσθηση μπορεί να διδαχθεί. Η αναπτυξιακή έρευνα δείχνει ότι η ενσυναίσθηση αναπτύσσεται μέσα από πρότυπα συμπεριφοράς, επαναλαμβανόμενη εξάσκηση και οργανωμένες ευκαιρίες αναστοχασμού γύρω από τα συναισθήματα και τις οπτικές των άλλων. Γι’ αυτό τα σχολεία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Οι μαθητές και οι μαθήτριες χρειάζονται ενήλικες που να διδάσκουν αυτές τις δεξιότητες με σαφή και συνεπή τρόπο, ιδιαίτερα επειδή τα διαδικτυακά περιβάλλοντα ευνοούν την ταχύτητα, την άμεση αντίδραση και τη διεκδίκηση της προσοχής.
Η διαδικτυακή επικοινωνία αυξάνει τον κίνδυνο συγκρούσεων για αρκετούς ψυχολογικούς λόγους.
Πρώτον, οι μαθητές και οι μαθήτριες δεν μπορούν να βασιστούν στις εκφράσεις του προσώπου, στον τόνο της φωνής ή στην άμεση ανατροφοδότηση. Ένα μήνυμα όπως «ΟΚ.» ή «Εντάξει.» μπορεί να εκληφθεί ως ουδέτερο, θυμωμένο, απορριπτικό ή σαρκαστικό, ανάλογα με τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου που το διαβάζει.
Δεύτερον, τα ψηφιακά περιβάλλοντα εντείνουν τα συναισθήματα. Τα μηνύματα μπορούν να κοινοποιηθούν άμεσα, να τα δουν πολλά άτομα και να παραμείνουν αποθηκευμένα. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα αμηχανίας και ντροπής, ιδιαίτερα κατά την εφηβεία, όταν η αξιολόγηση από τους συνομηλίκους συνδέεται στενά με την αυτοεκτίμηση.
Τρίτον, οι παρορμητικές αντιδράσεις είναι συχνές. Η έρευνα για την ανάπτυξη κατά την εφηβεία δείχνει ότι η αυτορρύθμιση εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Όταν οι μαθητές και οι μαθήτριες αισθάνονται ότι απειλούνται ή αποκλείονται στο διαδίκτυο, συχνά αντιδρούν γρήγορα χωρίς να αναστοχαστούν. Αυτό μπορεί να κλιμακώσει μια σύγκρουση μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Για αυτούς τους λόγους, η ψηφιακή ενσυναίσθηση και η επικοινωνία με σεβασμό θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μέρος της εκπαίδευσης για την ευημερία και όχι ως ένα προαιρετικό συμπλήρωμα.
Το PERMA-Digital αξιοποιεί το μοντέλο PERMA της Θετικής Ψυχολογίας ως μια πρακτική δομή για την ψηφιακή ευημερία. Το PERMA είναι χρήσιμο επειδή δεν αντιμετωπίζει τη διαδικτυακή συμπεριφορά μόνο ως ζήτημα πειθαρχίας. Αντίθετα, συνδέει τις ψηφιακές εμπειρίες με τη συναισθηματική υγεία, τις σχέσεις, τις αξίες και τις ικανότητες.
Στο πλαίσιο της ψηφιακής ενσυναίσθησης, το PERMA υποστηρίζει πέντε τομείς δεξιοτήτων:
Παρακάτω παρουσιάζονται πρακτικοί τρόποι με τους οποίους τα σχολεία μπορούν να αξιοποιήσουν το PERMA ως εργαλείο για τη διδασκαλία της ψηφιακής ενσυναίσθησης και της επικοινωνίας με σεβασμό.

Οι διαδικτυακές συγκρούσεις συχνά κλιμακώνονται επειδή οι μαθητές και οι μαθήτριες αντιδρούν ενώ βρίσκονται σε συναισθηματική ένταση. Το PERMA-Digital υποστηρίζει τους μαθητές και τις μαθήτριες στην ανάπτυξη δεξιοτήτων συναισθηματικής ρύθμισης σε ψηφιακά περιβάλλοντα.
Πρακτική στρατηγική: Ο κανόνας της παύσης των 2 λεπτών
Διδάξτε στους μαθητές και στις μαθήτριες μια απλή διαδικασία:
Αν ένα μήνυμα σε κάνει να νιώσεις θυμό, αμηχανία ή αποκλεισμό, περίμενε 2 λεπτά πριν απαντήσεις.
Στη συνέχεια, ζητήστε τους να κάνουν ένα από τα παρακάτω:
Αυτό μειώνει την παρορμητική κλιμάκωση και υποστηρίζει τον συναισθηματικό έλεγχο. Παράλληλα, διδάσκει μια ρεαλιστική δεξιότητα αυτορρύθμισης που οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να εφαρμόσουν άμεσα.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες συχνά επικοινωνούν στο διαδίκτυο αυτόματα, χωρίς να σκέφτονται. Η Δέσμευση στο PERMA δεν αφορά απλώς το να είναι κάποιος ή κάποια απασχολημένος/η. Αφορά την προσοχή και τη συνειδητή συμμετοχή.
Πρακτική στρατηγική: Δραστηριότητα ελέγχου του τόνου (5 λεπτά)
Δείξτε 3 σύντομα μηνύματα:
Ρωτήστε τους μαθητές και τις μαθήτριες:
Οι μαθητές και οι μαθήτριες αντιλαμβάνονται γρήγορα ότι ο τόνος στο διαδίκτυο συχνά αποτελεί υπόθεση. Η δραστηριότητα αυτή τους βοηθά να κατανοήσουν γιατί οι παρεξηγήσεις είναι συχνές και γιατί η επικοινωνία με σεβασμό απαιτεί σαφήνεια.
Ένας απλός συμπληρωματικός κανόνας μπορεί να είναι: Αν το μήνυμά σου είναι σημαντικό, γράψε μία ακόμη πρόταση για να μειώσεις την πιθανότητα παρεξήγησης.
Οι σχέσεις αποτελούν τον ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα για το αίσθημα του ανήκειν στο σχολείο και τη συναισθηματική ασφάλεια. Η διαδικτυακή βλάβη επηρεάζει άμεσα τις σχέσεις μεταξύ συνομηλίκων και το κλίμα της τάξης.
Πρακτική στρατηγική: Μηνύματα αποκατάστασης, υψηλού αντίκτυπου και μικρής χρονικής διάρκειας
Πολλοί μαθητές και πολλές μαθήτριες δεν γνωρίζουν πώς να αποκαταστήσουν τη βλάβη μετά από ένα λάθος. Συχνά αμύνονται, αποφεύγουν το άλλο άτομο ή κλιμακώνουν τη σύγκρουση.
Παρουσιάστε τρία μηνύματα αποκατάστασης που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες:
Αυτές οι σύντομες φράσεις υποστηρίζουν την ανάληψη ευθύνης και μειώνουν την πιθανότητα επανάληψης της σύγκρουσης. Παράλληλα, αποτελούν πρότυπα συναισθηματικής ωριμότητας, η οποία αποτελεί βασικό μέρος της ανάπτυξης της ενσυναίσθησης.
Πρακτική επέκταση:
Ζητήστε από τους μαθητές και τις μαθήτριες να παίξουν σε ρόλους μια σύντομη διαδικτυακή σύγκρουση και να εξασκηθούν στη χρήση ενός μηνύματος αποκατάστασης.
Το νόημα συνδέει τη συμπεριφορά με τις αξίες και την ταυτότητα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στα ψηφιακά περιβάλλοντα, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες συχνά αισθάνονται πίεση να εντυπωσιάσουν ή να κερδίσουν την αποδοχή των άλλων.
Πρακτική στρατηγική: Αναστοχασμός για την ψηφιακή ταυτότητα (10 λεπτά)
Ρωτήστε τους μαθητές και τις μαθήτριες: «Τι είδους άνθρωπος θέλεις να είσαι στο διαδίκτυο;»
Οι μαθητές και οι μαθήτριες επιλέγουν δύο αξίες, όπως:
Στη συνέχεια, γράφουν ένα παράδειγμα για το πώς εκφράζεται κάθε αξία σε μια ομαδική συνομιλία.
Παράδειγμα:
Σεβασμός: «Δεν κάνω αστεία για την εμφάνιση κάποιου ατόμου.»
Υποστήριξη: «Αν κάποιο άτομο γίνεται στόχος, του στέλνω ιδιωτικό μήνυμα.»
Η δραστηριότητα αυτή ενισχύει τον ηθικό συλλογισμό και βοηθά τους μαθητές και τις μαθήτριες να συνδέουν τη διαδικτυακή συμπεριφορά με τον αυτοσεβασμό.
Η επίτευξη δεν αφορά την τελειότητα. Αφορά την πρόοδο. Αυτό είναι σημαντικό επειδή η αλλαγή της ψηφιακής συμπεριφοράς είναι δύσκολη, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ισχυρή πίεση από τους συνομηλίκους.
Πρακτική στρατηγική: Εβδομαδιαίοι μικρο-στόχοι
Θέστε έναν εβδομαδιαίο μικρο-στόχο ως τάξη. Κρατήστε τον απλό και μετρήσιμο.
Παραδείγματα:
Παρακολουθήστε την πρόοδο μέσα από έναν σύντομο αναστοχασμό στο τέλος της εβδομάδας:
Αυτό ενισχύει το αίσθημα ικανότητας και εδραιώνει θετικούς κανόνες συμπεριφοράς.
Όταν τα σχολεία διδάσκουν συστηματικά την ψηφιακή ενσυναίσθηση, τείνουν να βελτιώνονται αρκετά αποτελέσματα:
Η ψηφιακή ενσυναίσθηση ενισχύει επίσης ευρύτερα αποτελέσματα ευημερίας, επειδή υποστηρίζει τις σχέσεις, τη συναισθηματική ασφάλεια και την κοινωνική ταυτότητα. Οι παράγοντες αυτοί συνδέονται στενά με την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών και την ακαδημαϊκή τους λειτουργία.
Η ψηφιακή ενσυναίσθηση δεν είναι ένα «δευτερεύον» θέμα. Αποτελεί πρόληψη. Προστατεύει τους μαθητές και τις μαθήτριες από βλάβες, ενισχύει τις σχέσεις και μειώνει το συναισθηματικό και κοινωνικό στρες που συχνά οδηγεί σε εκφοβισμό και αποκλεισμό.
Το PERMA-Digital παρέχει έναν δομημένο, τεκμηριωμένο και πρακτικό τρόπο ώστε τα σχολεία να διδάσκουν την επικοινωνία με σεβασμό στην ψηφιακή ζωή. Δεν απαιτεί μακροσκελή μαθήματα ή πολύπλοκα προγράμματα. Απαιτεί σαφείς δεξιότητες, επαναλαμβανόμενη εξάσκηση και συνεπείς σχολικούς κανόνες.
Σε έναν κόσμο όπου η κοινωνική ζωή των μαθητών και των μαθητριών πραγματοποιείται ολοένα και περισσότερο μέσω οθονών, η διδασκαλία της ψηφιακής ενσυναίσθησης δεν είναι πλέον προαιρετική. Αποτελεί βασικό μέρος της ευημερίας των μαθητών και των μαθητριών.